خبرنامه کارگران کمونیست ایران

یک سایت دیگر با وردپرس

خبرنامه کارگری شماره ۲۱8: 3 مهر ۱۳۸۹

بدست • 25 سپتامبر 2010 • دسته: خبرنامه

NewsLetter218
pdflogo1
روشهاي جديد سركوب كارگران كارخانه ساسان
كارگران كارخانه ساسان ميگويند : در قراردادهايي كه امضا كرده ايم دريك بند آن آورده شده كه هرزمان هرگونه اعتراضي بكنيم اخراج خواهيم شد و از طرفي ازهر يك از ما يك سفته 20 تا 50 ميليوني خواسته اند كه دهانمان بسته باشد . آنها ميگويند اخيرا هم براي اينكه صاحب كارخانه تمامي سهام كارخانه را در اختيار خود داشته باشد همه سهام را به فروش گذاشت كه خودش و همسرش اين سهام را مجددا خريداري كردند كه كس ديگري در آن دخل و تصرفي نداشته باشد
عدم پرداخت حقوق كارگران فضاي سبز شهرك رجايي
ایران کارگر – پيمانکار فضای سبز شهرک رجايی در ميدان نوبنياد از 6 ماه پيش حقوق کارگرانش را نپرداخته و اين موضوع موجب مشکلات معيشتي جدي برای آن ها شده است.ميزان حقوق اين كارگران حدود 300 هزار تومان با اضافه کاری در ماه بوده است که ازشش ماه گذشته تاكنون پرداخت نشده است
کارگران پرریس سنندج بیش از 6 ماه است حقوق های خود را دریافت نکرده اند
اتحادیه آزاد کارگران ایران- کارگران کارخانه ریسندگی پرریس بیش از 6 ماه است دستمزدی دریافت نکرده اند.
به دنبال اخراج 30 نفر از کارگران این شرکت در سال گذشته، کارفرمای این واحد تولیدی فشارهای خود را بر کارگران افزایش داده است.
این کارخانه که سالهای قبل با 70 نفر کارگر تولید میکرد، در حال حاضر تنها با 35 نفر کارگر در حال تولید است و این مسئله باعث شده است از نظر شدت کار، فشار مضاعفی بر کارگران شاغل در این کارخانه وارد بشود.
بنا بر این گزارش کارفرمای شرکت پرریس در مواجهه با هر نوع اعتراضی، حتی نسبت به پرداخت دستمزدهای معوقه کارگران، با انگشت درب خروجی کارخانه را به آنان نشان می دهد.
كارگران پارس‌متال از اجراي اصل 44 ضرر كرده‌اند
ایلنا – سرنوشت كارگران پارس‌متال سرنوشت مشابه همه كارگران واحد‌هاي خصوصي سازي‌شده است/امروز از جمعيت 1200 نفري سالهاي جنگ تنها 380 نفر در كارخانه مشغول به كارهستند و تازه كارفرما قصد تسويه حساب با آنها را دارد.
يك‌فعال كارگري با انتقاد از نحوه اجراي سياست‌هاي مربوط به ابلاغيه اصل 44 قانون اساسي مي‌گويد: برخلاف الزام قوانين مبني بر حفظ اشتغال نيروهاي شاغل در واحدهاي خصوصي سازي شده؛ كارگران نخستين گروهي هستند كه پس از واگذاري منافعشان فداي منافع مالكان خصوصي مي‌شود.
علي اديم، عضو هيات مديره نمايندگان شوراهاي اسلامي كارخانه‌هاي محور جاده مخصوص كانون استان تهران در گفتگو با ايلنا، گفت: در سالهاي گذشته و در راستاي خصوصي سازي و كوچك شدن دولت، بيشتر واحدهاي اقتصادي به گروه‌هاي شبه دولتي واگذار شده‌است.
وي بايادآوري اينكه بيشتر اين مالكان به اصطلاح خصوصي پس از دردست گرفتن مديريت كارخانه‌ها اقدام به تعديل كارگران و تعطيلي كارخانه كرده‌اند؛ گفت: اين درحالي است كه در زمان واگذاري به بخش خصوصي يكي از شرايط اساسي تضمين اشتغال كارگران و ادامه فعاليت كارخانه بوده‌است.
نماينده كارگران تهران در هيات‌هاي تشخيص و حل اختلاف ادارات كار، از سرنوشت كارگران كارخانه پارس‌متال به عنوان مثال يادكرد و گفت: درحالي كه در سالهاي جنگ، 1200 كارگر اين كارخانه در خطوط توليد و جبهه‌هاي جنگ حضور فعال داشتند اما در سالهاي اخير تعداد كارگرا اين واحد توليدي به 380 نفر كاهش پيدا كرده است.
وي افزود: اين درحالي است كه شنيده مي‌شود خريدار خصوصي اين كارخانه قصد دارد پس از تحويل گرفتن مديريت به منظور بازسازي خطوط توليد با تمامي كارگران موجود تسويه حساب كند و بعد در صورت امكان ادامه براي فعاليت با استخدام 180 كارگر توليد را از سربگيرد.
اديم بابيان اينكه مديران دولتي در مورد تامين خواسته‌هاي حداقلي كارگران بسيار ضعيف عمل كرده‌اند؛ گفت: اين درحالي است كه داشتن شغل براي هر شهروند ايراني يك حق ابتدايي تلقي مي‌شود.
رویارویی دولت ساركوزي با اتحادیه‌های کارگری ادامه مي‌يابد
ایلنا- اتحادیه‌های کارگری در فرانسه اعلام كردند كه نبرد خود را بار دیگر به خیابان‌ها خواهند کشاند و از دوم تا دوازدهم اکتبر حمل و نقل، مسافرت‌های هوایی و مدارس را در سراسر فرانسه مختل خواهند کرد.
دولت فرانسه به رياست‌جمهوري «نيكلا ساركوزي» از مصالحه با اتحادیه‌های کارگری در مجادله بر سر اصلاح سیستم مستمری خودداری كرده و زمينه را برای اعتصاب‌ها و اعتراض‌هاي گسترده‌تر آماده كرد.
به گزارش ايلنا به نقل از خبرگزاري رويترز، «فرانسوا فیون»، نخست‌وزیر فرانسه جمعه گفت كه دولت در مورد برنامه‌های اصلاحی خود که حداقل سن بازنشستگی را از ۶۰ سال به ۶۲ سال افزایش خواهد داد، کوتاه نخواهد آمد.
اين در حالي است كه اتحادیه‌های کارگری اعلام كردند كه نبرد خود را بار دیگر به خیابان‌ها خواهند کشاند و از دوم تا دوازدهم اکتبر حمل و نقل، مسافرت‌های هوایی و مدارس را در سراسر فرانسه مختل خواهند کرد.
پلیس فرانسه پنجشنبه اعلام كرد كه نزدیک به یک میلیون تن در سراسر کشور تظاهرات اعتراض‌آمیزی برپا کردند با اين حال برگزارکنندگان تظاهرات‌ها ادعا می‌کنند نزدیک به سه میلیون تن به خیابان‌ها ریختند که از تعداد شرکت‌کنندگان در نخستین دور اعتراض‌ها در هفتم ماه سپتامبر بیشتر بود.
بنا بر اين گزارش، اعتصابات کارگران در روز پنجشنبه موجب بستن شدن مدارس شد و سرویس‌های راه‌آهن و حمل و نقل هوایی را به نصف کاهش داد. رسانه‌هاي خبري در پاریس گزارش دادند كه درگیری‌هایی ميان پلیس و معترضان روی داده است.
مجلس نمایندگان پارلمان فرانسه، لایحه اصلاح سیستم مستمری را پيش از اين تصویب کرده و قرار است سنا در اوایل اکتبر به آن رای بدهد.
بحران کارگري در قزوین، همچنان پابرجاست
ایران کارگر – ديگر بايد گله را به خدا کرد؛ چون کسي بداد شان نمي رسد. مگر جايي هم مانده که ولي نعمتان استان نرفته باشند تا حق وحقوقشان را بگيرند؟ ابتدا مقابل استانداري، دادخواه خانه آنها بود؛اما ديدند نه؛ آنجا هم براي آنها آب ونان نمي شود.جاده را بستند تا بشنوند آنان که بايد بشنوند؛ولي کسي جز نيروهاي امنيتي به استقبال آنها نيامد. مستاصل شده بودند.سرانجام مجلس شد مقصد بعدي. بالاخره خانه ملت؟! است ونمايندگانش، وکيل الرعايا. وکيلان، وعده هايي دادند و تذکري به دولت ؛اما چه فايده، گويا دولت خدمتگزار “ککش هم نمي گزيد”. اين بار، وزارت صنايع ومعادن محل تجمع مي شود. دست بکار مي شوند،شب را در مسجد وزارت صنايع صبح مي گذرانند وفردا صبح در مقابل دفتر مرکزي تجمع مي کنند تا شايد دسترنج معوقه شان را بگيرند؛اما ….‏
‏ در همين رابطه يکي از کارگران به خبرنگاران مي گويد: ۴ ماه است که کارخانه را تعطيل کرده اند و حقوق و عيدي ما را نداده اند. شب گذشته به وزارت صنايع رفتيم. شب که شد، بيرونمان کردند؛ ولي بعد اجازه دادند، داخل مسجد شب را صبح کنيم.‏
اين کارگران که به گفته خود حقوق ۶ ماهه و عيدي سال ۸۹ را نگرفته اند، بعد از نااميدي از مسئولان استاني قزوين به تهران رفته اند. آنها شب گذشته را در مسجد وزارت صنايع گذرانده اند و صبح در مقابل دفتر مرکزي کارخانه تجمع برگزار کرده اند.‏
‏ يکي از تجمع کنندگان مي گويد: بعد از عمري کار کردن ما را کارتن خواب کردند. بيشتر از ۳۰۰ کارگر در اين کارخانه کار مي کردند و حالا ۴ ماه است که بيکار شدند. هيچ کس هم جواب ما را نمي دهد.‏
به گفته کارگران بيکار شده مشکلات ريسندگي نازنخ و فرنخ قزوين سال هاست که ادامه دارد و حتي رسيدگي به وضعيت اين کارخانه و کارگران آن جزو مصوبات دور اول سفرهاي استاني دولت به قزوين بوده است. الان دور سوم سفرهاي استاني شروع شده؛ ولي وضعيت کارگران بهتر که نشده هيچ، بدتر هم شده است.‏
يکي از معترضان تاکيد مي کند: از فروردين حقوق نگرفته ايم. بيمه رد نشده و دفترچه هايمان را اعتبار نمي زنند. به استانداري قزوين رفتيم؛ ولي جوابي نگرفتيم. حالا آمده ايم تهران. ‏
‏ اماعجم استاندار قزوين با تجمع اعتراضي کارگران نسبت به حق وحقوقشان مخالف است وآن را مطلوب نمي داند :” نحوه پيگيري مطالبات كارگران كه با تجمع همراه شود، چندان مطلوب نيست و از تجمع‏ها، خروجي مناسبي براي حل مشكلات مشاهده نمي شود.”‏
او معتقد است: ” كارگران بايد مطالبات شان را از بسترقانوني پيگيري كنند و تجمع براي رفع مشكل فرهنگ غلطي است.”‏
عجم پيشترگفته بود:” دولت به مشكل كارگران توجه ويژه دارد و در راستاي حل مشكلات كارگران در حال اتخاذ تصميمات مناسبي هستيم.”‏
با وجود آنکه حدود يکسال از وعده استاندار براي تصميمات مناسب مي گذرد؛اما تغييري احساس نشده و تنهاهراز چند گاهي با خبرهايي مي رسد، نمک بر زخم کارگران ريخته مي شود:” استان قزوين، بيش از ۳ هزار و ۲۰۰ واحد صنعتي فعال دارد كه درصد ناچيزي از اين واحدها دچار مشكل هستند كه اين تعداد براي كارگران، مردم و مسئولان استان بسيار جلوه مي‌كند و نبايد وجود داشته باشد.”‏
در حالي که استاندار، واحدهاي مشکل دار را ناچيز عنوان مي کند،اما دبير خانه کارگر آن را ناچيز نمي داند.‏
عيد علي کريمي به فارس مي گويد: در حال حاضر در استان قزوين، ۵۰ واحد بحراني و مشكل‌دار داريم كه از اين تعداد ۲۲ واحد بحراني است.‏
رئيس كانون هماهنگي شوراهاي اسلامي كار قزوين هم براين باور است که”۵۰ درصد از واحدهاي توليدي استان قزوين زير ظرفيت اعلام شده فعاليت مي‌كنند… ۵۰ واحد بحراني داريم كه ۶ هزار كارگر به واسطه اين ۵۰ واحد بحراني از يك تا ۲۰ ماه حقوق دريافت نكرده‌اند و حال اگر يك خانواده‌اي بيش از سه ماه حقوق دريافت نكند، مشخص است كه با مشكلات مختلفي مواجه مي‌شود و امروز اين خانواده‌ها با مشكلات اجتماعي و اقتصادي مختلفي روبه‌رو شده‌اند.”‏
عجم، تنها مسوول دولتي نيست که گاه گاهي داغ دل کارگران را زنده مي کند، مدير‌كل صنايع و معادن استان قزوين هم از اين قافله عقب نمانده است: “نگران تعطيلي واحدهاي صنعتي نباشيد؛ چرا كه صنعت يك روز عمرش تمام مي‌شود و بايد حذف شود.”‏
‏ بحران کارگران بيکاراستان تا بدان جايي مي رسد که نماينده ولي فقيه هم صدايش درمي آيد ولب به گلايه گشوده و در خطبه هاي نماز عيد فطر، از مساله حل نشده کارگران مي گويد وآن را “موضوع مهم” مي نامد:” موضوع مهم ديگري كه بايد بيان كنم، بحث برخي شركت‌هاي بحراني است، كارگران اين شركت‌ها چند ماهي است كه حقوق نگرفته‌اند و وضعيت برخي از اين شركت‌ها در شرايطي است كه به مرز انحلال نزديك مي‌شوند.”‏
‏ آيت ا…باريک بين، از آوردن نام شرکت ها پرهيز مي کند تا راحت تر به مديران آنها اعتراض کند:” اگر اين شركت منحل شود ۲۰۰ تا ۳۰۰ كارگر با مشكلات عديده‌اي مواجه مي‌شوند؛ البته اين شركت‌ها يا به افراد بي‌عرضه و يا بي‌انصاف كه تنها به دنبال بهره هستند، واگذار شده است. “‏
‏ گويا نماينده ولي فقيه به عمق فاجعه پي برده است که از مسوولان با قيد لازم مي خواهد که مشکل را حل کنند: “اين كارگران افراد آبرومندي هستند كه سال‌ها با آبرو كار كرده‌اند؛ ولي امروز به دليل اين مشكل با تنگناهايي روبه‌رو هستند كه لازم است مسئولان براي حل مشكل اين شركت‌ها تلاش كنند، كارگراني كه بدون دريافت مزدي ماه رمضان را با زبان روزه به سر كردند و لازم است به مشكل آنها رسيدگي شود.” ‏
اما نه تنها قيد لازم هم ديگر براي حل اين مشکل تاثير ندارد؛ ستاد تسهيل امور هم مشکلي را حل نمي کند.‏
به گفته مسئول دبيرخانه ستاد تسهيل امور و پشتيباني واحدهاي توليدي و شهرک‌هاي صنعتي ” ستاد تسهيل امور با پيشنهاد رئيس جمهور تشکيل شده و با داشتن چهار عضو هيئت دولت، بيش از ۹ بانک عامل و بانک مرکزي، عضويت نمايندگان وزارت اقتصاد و دارايي، کار و امور اجتماعي و رفاه براي حل مشکلات واحدهاي صنعتي و توليدي راهکار ارائه و اقدام مي کند و تصميم‌هاي ستاد براي تمام دستگاه‌هاي عضو لازم‌الاجرا است.”
او مي افزايد:” اين ستاد با داشتن اختيار قانوني براي تسريع در حل مشکلات واحدهاي توليدي و صنعتي اعم از خرد و کلان تلاش مي کند و روزهاي شنبه هر هفته اين ستاد عازم يک استان و يا شهرک صنعتي بزرگ در کشور مي‌شود تا از نزديک با مسائل و مشکلات واحدهاي صنعتي آشنا شود.”‏
عليخاني،نماينده مجلس هم به مديراني که‎ ‎کارخانه‌ها به آنها واگذار شده، انتقاد دارد واز پشت پرده ها مي گويد: “ما هم که تلاش مي‌کنيم تا معوقه ها پرداخت‏‎ ‎شود مي‌بينيم آن کارخانه مربوطه اعلام ورشکستگي مي‌کند. در واقع مديراني که اين‎ ‎کارخانه‌ها به آنها واگذار شده يک بازي کاملا حساب شده انجام مي‌دهند. بسياري از‎ ‎اين مديران بجاي اينکه موتور کارخانه‌ها را راه‌اندازي کنند، وام‌هاي کلان گرفته و‎ ‎در جاي ديگر مصرف کرده‌اند و ما هم متاسفانه کارمان فقط شده تذکر دادن به‏‎ ‎وزارتخانه‌ها و دولت.”‏
شايد دولت به ظاهر براي حل مشکل تلاش مي کند؛اما ورود بي رويه واردات آن هم از نوع چيني برمشکلات افزوده است.‏
به گفته دبير خانه کارگر، واردات بي رويه کالا بحران آينده کارگري است: “ورود بسياري از کالاهاي غيرضروري جاي سؤال دارد و متأسفانه شنيده مي شود واحدهاي بزرگ خودروسازي کشور هم براي کاهش هزينه ها به استفاده از قطعات چيني روي آورده اند که زيان هاي جبران ناپذيري به اشتغال و توليد قطعه در کشور وارد خواهد کرد.”
‏‏ اما اعلام ۸ هزار کارگري که در سال۸۷ و۸۸ قرار دادشان در پايان سال تمديد نشده وبيش از ۹۰ درصد آنها هنوز جذب بازار کار نشده اند،از سوي دبير خانه کارگر موضوع را دردناک تر کرده است.‏
اين آمارها در حالي از سوي کريمي بيان مي شود که قزوين در حال حاضر يکي از استان هايي است که آمار بيکاري آن دو رقمي است. ‏
‏ بنابر منابع رسمي، استان قزوين که از آن به عنوان قطب صنعتي کشور ياد مي شود،در سال گذشته ۱۲.۲ درصد نرخ بيکاري داشت که در فصول سال نيز از ۶/۹تا ۸/۱۶درصد در نوسان بوده است. اين در حالي است که اين رقم در استان زنجان،يکي از استان هاي همجوار نشان دهنده وجود ۴/۸ درصد بيکاري بوده که وضعيت فصول آن نيز ۱/۶تا ۹/۱۱درصد را نشان مي دهد.‏
‏ گويا با اين اتفاقات پيش بيني عليخاني را بايد جدي گرفت: “مشکلات عجيب و غريبي در بخش‏‎ ‎کارگري داريم و متاسفانه ما اين قشر عظيمي را که چرخ صنعت کشور را به گردش در‎ ‎مي‌آورند، ناديده گرفته‌ايم. وقتي حقوق ۸ ماهشان داده نمي‌شود که خانواده‌هاي اينها چگونه زندگي مي‌کنند. دولت ککش هم براي کارگران‏‎ ‎نمي‌گزد. با اين روند، که در پيش است ،آينده بسيار تاريکي را براي صنعت پيش بيني‎ ‎مي‌کنم مخصوصا براي کارگران. حال دولت چگونه جواب کارگران محروم را خواهند داد؛‏‎ ‎نمي‌دانم. دولت مسئله کارگران را‎ ‎رها کرده و اهميتي به آن نمي‌دهد.”‏ (نوشته شده یکی از خبرنگاران ساکن قزوین)
مصاحبه آقای مازیار مهرپور با کمیته دفاع از حقوق مردم ایران
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

آنچه در ذیل آمده ، ترجمه مصاحبه آقای مازیار مهرپور با کمیته دفاع از حقوق مردم ایران می باشد که پیش از این در نشریه این تشکل به ادرس اینترنتی زیر درج شده بود: http://www.codir.net/Iran-today-10-V2.pdf
***************
سوال – در 14 ماه گدشته تحولات ایران در رابطه با انتخابات ریاست جمهوری در صدر اخبار جهانی قرار داشته به نظر شما خواسته های اصلی جنبش مردمی چیست؟
پاسخ – خواست اصلی مردم به اعتقاد من نیاز عمیق آن ها به تغییر در ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی ، فرهنگی و سیاسی است و انتخابات تنها بهانه و دلیلی برای بروز این خواستها در این موقعیت زمانی بوده است .
سوال – نقش کارگران در این جنبش مردمی را چگونه تحلیل می کنید؟
کارگران در تمامی این اعتراضات به صورت مستمر حضور و دخالت داشته اند . نگاهی به آمار کشته ها و دستگیری های انجام شده نشان دهنده مشارکت بسیار بالای کارگران و خا نواده هایشان در این تحولات است .اما آن چه همواره باعث نگرانی و افسوس فعالین این جنبش است حضور منفرد و پراکنده کارگران در این میدان بوده. به عبارت دیگر نبود تشکل های وسیع کارگری به مثابه ی ابزار مهم تصمیم گیری جمعی و ظرف حیاتی طرح و بیان خواست ها و مطالبات آنان مهم ترین چالش پیش روی کارگران در این مقطع زمانی است .
واقعیت این است که کارگران برای تاثیر گذاری موثر بر این تحولات بیش از هر زمان دیگری نیاز به سازمان یابی دارند.
سوال -آیا این درست است که در یک سال گذشته جامعه کارگری ایران از لحاظ وضعیت حقوق پایه ای کارگری، یکی از دشوار ترین سال های یک دهه گذشته را داشته است؟
بله سال گذشته طبقه کارگر از لحاظ اخراج های دسته جمعی و بیکار سازی های فله ای ، عدم پرداخت حقوق برای چندین ماه ، دستگیری و احضار های پی در پی فعالین کارگری و… یکی از بدترین و دشوار ترین سال های حیات خود را گذراند .
سوال – در طول سال گذشته ، دولت از شرایط بحرانی جامعه و جو سرکوب استفاده کرد و طرح هائی نظیر اجرای ماده 44 خصوصی سازی، تصویب طرح هدفمند کردن یارانه ها و بررسی طرح بهسازی قراردادهای موقت کار را، پیش ببرد. موضع جنبش کارگری در رابطه با چنین سیاست هائی چیست؟
از قضا به اعتقاد من وجود این اعتراضات موجب عقب نشینی دولت در پیاده کردن بسیاری از این طرح ها بوده و چه بسا در صورت فراهم بودن فضا این گونه طرح ها تاکنون اجرایی میشد . این نکته بار ها در مصاحبه های مختلف مسئولین به صراحت مورد اعتراف آن ها قرار گرفته است . اما موضع اکثر قریب به اتفاق فعالین و پیشروان کارگری که در مقالات و مصاحبه های مختلف مطرح شده در این موارد روشن و افشاگرانه بوده و در حد توان و امکانات محدود خود ، کارگران و مردم زحمتکش را از عواقب دهشتناک این طرح ها آگاه نموده اند.
سوال -آیا مسائلی نظیر مقاوله نامه پیمان دسته جمعی و تشکل های آزاد (مقاوله نامه‌های 87 و 98) برای جنبش کارگری مهم هستند؟ فعالین کارگری ایرانی چه کارزارهائی را در حمایت از عملی شدن چنین مقاوله نامه هائی مورد نظر دارند؟
فعالین کارگری در ایران علی العموم توهمی در رابطه با نقش و ماهیت سازمان هایی نظیر سازمان جهانی کار ILO در تحکیم نظام سرمایه داری ندارند اما با این همه از نکات مثبت برخی بند های این مقاوله نامه ها در جهت پیشبرد خواست ها و تحمیل طرح های خود به حاکمیت استفاده می نمایند .
در رابطه با عملی شدن این مقاوله نامه ها باید به این نکته اشاره نمود که تنها پافشاری و اصرار کارگران بر این خواست ها که منجر به تغییر تناسب قوا به نفع جنبش کارگری شود ، می تواند حاکمیت را به پذیرش این مطالبات که مهمترین آن ها به رسمیت شناختن حق ایجاد تشکل کارگری به نیروی خود کارگران است وادار نماید.
سوال -در جریان کنفرانس سالانه سازمان جهانی کار (آی.ال.او) ، رژیم پذیرفت که در سال آینده هیاتی از «آی.ال.او» برای بررسی وضعیت تبعیض در محیط های کاری به ایران برود. آیا این مسئله تا چه حد مهم است؟ آیا رژیم به این وعده عمل می کند؟
به نظر من تمامی این فشار ها و در خواست ها از حاکمیت در حد خود می تواند برای جنبش کارگری مفید و سودمند باشد . و باید از همه ی این ابزار ها استفاده نمود.
سوال -در رابطه با نقش جنبش همبستگی بین المللی با جنبش اعتراضی مردم ایران و به ویژه جنبش کارگری چه خواسته هایی اهمیت بیشتری دارند؟ نهاد هائی نظیر کمیته دفاع از حقوق مردم ایران چگونه می توانند بطور موثر به کارزارهای کنونی شما کمک کنند؟
شکی نیست که تمامی این تلاش های داخلی و بین المللی بخش مهمی از پروسه ی دست یابی جامعه به خواست ها و نیاز های برحقش است و بدون این همبستگی و ارتباط وسیع که امروزه به یمن رشد ابزار جمعی برای بشر میسر شده ،امکان دسترسی و پیشبرد اهداف وآرمان ها با دشواری فراوانی مواجه خواهد بود .
به امید بهروزی و موفقیت برای شما
مازیار مهرپور – عضو هیات اجرایی کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

دیدگاه خود را بیان کنید.