خبرنامه کارگران کمونیست ایران

یک سایت دیگر با وردپرس

درباره ما

زمانی دومین شماره “بسوی انقلاب” را منتشر می کنیم که برخی از خوانندگان و فعالان سیاسی میپرسند: زمانیکه چندین نشریه از این نوع هم اکنون منتشر می شوند هدف و انگیزه ما از انتشار آن چه می باشد؟ اولاً ما معتقد نیستیم که نشریاتی از قبیل “بسوی انقلاب” منتشر می شوند. در حقیقت به علت خالی بودن جای چنین نشریه ای در محافل کارگری و انقلابیون کمونیست تصمیم به انتشار آن گرفتیم. محتوای تمامی نشریاتی که تا کنون از طرف کمیته های فعالان کارگری منتشر می شدند، بدون استثنا، سطح جنبش کارگری را در مبارزات محدود به واحدهای صنفی و خواسته های شغلی ارزیابی می کنند و هدف خود را ارتقا این مبارزات به تشکیل تشکلات و سازمان های مستقل و آزاد کارگری قرار داده اند. به همین علت است که صفحه های خود را تنها با اخبار این مبارزات و مقالاتِ مداح مبارزات خودبخودی پر می کنند. اما، هیئت تحریریه “بسوی انقلاب”، ضمن هم عقیده بودن در سطح کنونی جنبش کارگری، هدف خود را ارتقا این مبارزات به مبارزه یک طبقه انقلابی علیه حکومت و نظام سرمایه داری تعیین کرده و بر همین پایه به تبلیغ و ترویج خط مشی کمونیستی، و برنامه انقلابی پرولتاریا پرداخته است. ما نیز معتقدیم که در حال حاضر، اتحاد کارگران حول محور خواسته های صنفی واحد های اشتغالشان شکل می گیرد. اما برداشت ما از مبارزات طبقاتی پرولتاریا، سراسری شدن چنین مطالبات و مبارزاتی در این محدوده نیست. از نظر ما هنگامی مبارزه کارگران به مبارزه یک طبقه ارتقا می یابد که کارگران، علاوه بر سازماندهی صنفی منطقه ای و سراسری، به تشکلات سیاسیِ آگاه به نقش و موقعیت تاریخی طبقه کارگر دست یابند. البته، چنین تشکلاتی نمی تواند مانند سازمان های صنفی، توده ای باشد، و در بر گیرنده ی کلیه ی کارگران بدون در نظر گرفتن باورها و اهداف سیاسی شان باشد و تنها سازمانده پیشروترین قشر کارگران و انقلابیون کمونیست، در هسته های اجرایی و مطالعاتی و کمیته های منطقه ای و نهایتاً حزب سراسری خواهد بود. به نظر ما تنها با ایجاد چنین تشکلاتی مبارزه کارگران به سطح یک مبارزه طبقاتی ارتقا خواهد یافت. اگر هم اکنون به ساختار این کمیته ها و ائتلاف های فعالان کارگری نظری بیافکنید متوجه خواهید شد که فعالان مدعی کمونیسم، بدون هیچ نقطه تمایزی، در کنار فعالان راست وابسته به جناح های بورژوازی و امپریالیستی و ضد کمونیست قرار گرفته اند. این خود نشاندهنده ی عدم توانایی چنین تشکلاتی از ایجاد جنبش مستقل طبقه کارگر است. بنظر ما، بدون ایجاد تشکلات سیاسی طبقاتی کمونیستی کارگران، هرگز جنبش مستقل طبقه کارگر شکل نخواهد گرفت. بر مبنای این باور بود که عده ای از فعالان کمونیست تصمیم به انتشار نشریه ای سیاسی تبلیغاتی کمونیستی “بسوی انقلاب” گرفتند.

در کنار هدف پر کردن خلاء مطبوعاتی موجود در جنبش کارگری، ضعف های دیگر این جنبش و جنبش کمونیستی نیز مورد نظر قرار گرفت. با مطالعه ی مطالب منتشر شده در جنبش کارگری، کاملاً واضح بود که برخی از رفقا در تشکلات و کمیته های دیگر نیز با ما هم عقیده اند، اما به علت علنی بون فعالیت این نوع تشکلات، قادر به صراحت کلام نبوده و حرف ها و رهنمودهای خود را در لفافه می زنند. همچنین به علت همکاری با عناصر غیر کمونیست در چنین تشکلاتی، نمی توانند به صراحت سیاست های اعمال شده در آنان را به نقد بکشند. بنابراین ضروری بود تا چنین نشریه ای، مستقل از تمامی وابستگی های ایدئولوژیک و ارتباطی با نهادهای بورژوایی و امپریالیستی به وجود آید تا چنین رفقایی از یکطرف، بتوانند نظرات واقعی خود را بدون هیچ ملاحظه و پرده پوشی بیان کنند، و از طرف دیگر، همفکران خود را یافته و در روند یک کار مشترک در پاسخگویی به نیاز مبارزه طبقاتی، به شناخت از جزئیات نظرات، توانایی ها و ضعف های یکدیگر نائل آیند و زمینه ی اتحاد کمونیستی و ایجاد حزب طبقه کارگر را آماده سازند.

همچنین، یکی دیگر از ضعف های جنبش کمونیستی کارگران ایران، پراکندگی عناصر و محافل آنست. بسیاری از رفقا در کارخانه ها و محلات خود مشغول به کار هستند، بدون اینکه از وجود دیگران باخبر و دارای ارتباطات لازم با جنبش کمونیستی باشند. این عناصر و محافل، با داشتن توانایی های بسیار سازماندهی در مناطق خود، دقیقا به علت نداشتن تماس و ارتباط با دیگر کمونیست ها، از لحاظ نظری نیاز به کمک دارند. در ارتباط با ایشان، انتشار “بسوی انقلاب” می تواند از چند زاویه مثمرثمر باشد. اول آنکه مطالب آموزشی آن می تواند در سطوح مختلف به یاری این رفقا بیاید. این رفقا با استفاده از این متون می توانند مطالب مورد نیازشان برای تشکیل هسته های مطالعاتی را تأمین کنند. از آن گذشته، در سطح رهبری چنین جمع هایی، این نشریه، می تواند ایشان را از مباحث موجود در جنبش کمونیستی با خبر سازد. و همچنین، صرف توزیع این نشریه و رساندنش به دست این رفقا، ارتباط منظم لازم بین این عناصر و محافل با دیگر گروه ها و مناطق بوجود آید. چنین کارکردی باعث تحرک بیشتر این هسته ها و محافل در سطح محلی شان خواهد شد. چیزی که بیش از هر چیز نیاز جنبش کمونیستی برای نفوذ در مناطق و ارتباط با جنبش های خودبخودی است.

البته نباید از گفته های بالا این نتیجه را گرفت که درباره ی جنبش وسیع و گسترده ای صحبت می کنیم. خیر! جنبش کمونیستی ایران در دریایی از سرکوب های فاشیستی، گرایشات رفرمیستی و اپورتونیستی برای بقاء و رشد خود دست و پا می زند. و اگر به زودی مورد حمایت های پیگیرانه رفقا، در داخل و خارج از کشور، چه از لحاظ تأمین مطالب برای انتشار مستمرانه و منظم نشریه و چه از لحاظ مالی، برای ایجاد امکانات بیشتر چاپ و سازماندهی و حرفه ای گری قرار نگیرد، احتمال شکست دوباره آن می رود.

پیش بسوی ایجاد حزب طبقه کارگر

پیش بسوی انقلاب

پیش بسوی استقرار حکومت شوراها